Okuyucu mektupları

Kılıç kalemden keskindi.
Gazetecilik, ülke savunmasında birinci derece sorumluydu.
Bir zamanlar gururla savunduğum bir mesleğin utancını, şimdi çocuklarımdan gizlemeye çalışıyorum.
(Eski bir gazeteci)

***

Borsa'nın derdine düşen gazetecilik bende tek kuruş etmez.
Hayat borsasındaki forsaların değerini ölçen gazeteciliği istiyorum.
(Bir anne)

***

Benim bildiğim gazetecilik "işçi gözcüsü" gömleğini giyerdi.
Şimdiki gazeteler kendi çıkarlarının gözcüsü!
(Bir işçi)

***

Bende som altından bir adı vardı gazeteciliğin.
Şimdi paslı teneke kadar değeri yok.
(Emekli öğretmen)

***

Gazetelerin bu topluma attığı şeytan düğümünü, en kahpe düşman atmazdı.
Attılar. Üstelik kendi borçlarının üstüne yattılar.
(Bir emekli işçi)

***

Bazı gazeteleri okurken, ihanete uğramış sayfaların hışırtısını duyuyorum.
Özellikle politika ve magazinde...
(Bir okuyucu)

***

Dil farkı bilmeyiz, din farkı bilmeyiz.
Sanki doğduk bir anadan.
Ama bazı gazeteler yok ettiler bu duyguları...
(Bir vatandaş)

***

Bazı gazetecilerin silmeyi unuttukları parmak izleri, cinayet delili gibi duruyor.
(Bir öğrenci)

***

Bir sabah bazı gazeteleri meydanlarda yakıp, onları bir daha hayatımıza sokmamayı öneriyorum.
Karanlıklar ancak böyle aydınlanır.
(Bir öğretmen)

                                                                                         EROLL V